Terug naar blog

De insteek

De insteek

Elk reclamebureau dat goed draait, kent hetzelfde verhaal: alles geven voor de klant en hopen dat het werk voor zich spreekt. Dat klinkt schoon, maar eerlijk is eerlijk: meestal blijft het bureau zelf wat in de schaduw staan. De campagne draait goed, de klant is content, iedereen zegt “sterk gedaan” en daarna is het weer verder doen alsof naambekendheid vanzelf uit de lucht valt.

Spoiler: dat doet ze niet.

En dus zijn wij naar Luc gestapt.

“Luc,” zeiden we, “uw bedrijf doet straf werk. Dat weten de klanten, dat weten de mensen die met u samenwerken. Maar de echte winst zit pas daar waar de gewone mens uw naam kent zonder dat ge eerst drie cases en een PowerPoint moet bovenhalen.”

In een tijd waarin iedereen platgeslagen wordt met perfecte posts, brave bedrijfsfilmpjes en marketingpraat die al duizend keer gepasseerd is, geloven wij dat mensen vooral nog één ding willen zien: echtheid.

Luc was daar in het begin niet meteen gerust in. Vooral omdat hij schrik had dat “echtheid” weer zo’n duur woord was voor veel gedoe, weinig werk en een factuur waar ge mottig van wordt.

Zijn eerste vraag was dan ook redelijk duidelijk:

“Ik ga hier toch geen duizenden euro’s moeten betalen om mijn mensen twee uur minder te laten werken voor uw authenticiteit, hè?”

Gelukkig konden we hem snel geruststellen.

Niemand moet acteren. Niemand moet doen alsof. Niemand moet plots sympathieker, grappiger of inspirerender zijn dan normaal. Het team moet gewoon doen wat het altijd doet: werken, overleggen, eten, discussiëren, zagen, lachen en af en toe professioneel ontsporen.

Dat bleek verrassend vlot te gaan.

Emiel, Glenn, Luna, Urina, Karen, Solarius en de rest van de ploeg hadden het concept bijna verdacht snel vast. Ze vergaderen zoals ze altijd vergaderen. Ze communiceren zoals ze altijd communiceren. Ze werken zoals ze altijd werken. Alleen staat er nu af en toe een camera bij.

En net daar zit de sterkte.

Geen opgekuiste bedrijfsvideo. Geen fake sfeerbeelden van mensen die veel te hard lachen naar een laptop. Geen holle “wij zijn één grote familie” zever.

Gewoon The Creative Circle zoals het is.

Rauw, grappig, soms donker, soms ongemakkelijk en af en toe compleet van de pot gerukt.

Wij kijken alvast met veel goesting toe.

En eerlijk? De buitenwereld gaat dat ook doen.